Costia (Ichtyobodo)

Costia (Ichtyobodo)

Levenscyclus: Door rechtstreekse celdeling.
Costia kan overleven en zich vermenigvuldigen bij een temperatuur van 2 tot 38 graden.
Een gevreesde, gevaarlijke ziekteverwekker die massale sterfte kan veroorzaken. Jonge vissen zijn erg kwetsbaar. Vooral bij hogere temperaturen gaat de vermenigvuldiging enorm snel.

dviesgroep Koi en vijver

Costia

Symptomen: Melkwitte troebeling door extra slijmproductie.
Lusteloosheid, slechte eetlust, luchthappen en moeilijke ademhaling, hangen aan de oppervlakte soms schuren en flitsen en vinknijpen.
Costia kan de vis binnendringen, oa. in de anus, en komt veel voor in en bij wonden.

Symptomen bij een zware besmetting: Rode huid met stress adertjes, als de kieuwen zijn aangetast kunnen de ogen invallen, gaan de vissen zwaar ademen en hangen aan de oppervlakte met de vinnen tegen het lijf, sterfte.

Bijeffecten: Wondjes, bacteriële infecties, soms gerafelde vinnen, rode adertjes en ingevallen ogen, kieuwschade waardoor zuurstofopname moeilijker wordt.
Door verzwakking vatbaar voor andere parasieten.

Adviesgroep Koi en vijver

Hoe te herkennen: Onder de microscoop door middel van een huidafstrijkje bij een vergroting van 200-400x. Costia is een boonvormig flagellaat met 4 flagellen. Heeft de neiging om tegen de stroom in te zwemmen. Costia is zeer beweeglijk en draait voortdurend om zijn eigen as. In het vastgehechte stadium lijkt de parasiet op een peer. De grootte varieert tussen de 15-20 micron. Moeilijk vindbaar en wordt gemakkelijk over het hoofd gezien! Dit komt omdat deze parasiet zich op enkele plekken kan concentreren. (rug, vinnen, kieuwen, anus) Let op evt. rode plekken of geïrriteerde schubben. Dode vissen worden vaak snel verlaten. Dit is één van de kleinste uitwendige Koi parasieten!

Behandeling: één behandeling is in de meeste gevallen voldoende.

Raadpleeg voor het gebruik van medicatie altijd een specialist!
Er zijn veel kant en klare producten in de handel.
Het gebruik van deze middelen is niet zonder risico!

Medicatie: Formaldehyde 40%, Kaliumpermanganaat, FMC, Acriflavine of Metronidazole.

Waarschuwing: Denk aan een goede beluchting tijdens de behandeling, zet apparatuur zoals UVC en Ozon uit, verwijder absorberende materialen zoals zeoliet of actieve kool. Ververs veelvuldig na een behandeling. Gebruik geen medicatie door elkaar (denk daarbij ook aan zout)
Veel middelen zijn giftig of oxiderend! Vergeet niet om jezelf goed te beschermen door het dragen handschoenen en beschermende  kleding. (veiligheidsbril en mondkapje)

Huidworm Gyrodactylus

Koi parasiet

Huidworm Gyrodactylus

Levenscyclus: De Huidworm Gyrodactylus is levendbarend en is in staat tot zelfbevruchting.
Tussen de 5 tot 10 dagen wordt een nieuw jong geproduceerd, afhankelijk van de temperatuur!
Onder ideale omstandigheden kan deze parasiet zich enorm snel voortplanten.
– Volwassen huidwormen kunnen ongeveer 1 week overleven zonder vis, de larven slechts een paar uur.

Koi parasieten Adviesgroep Koi en vijver

Huidworm

Symptomen: Flitsen, schuren, schichtig zwemmen, overmatige slijmproductie.
In later stadium: Vermagering, lusteloosheid, verminderde of gestopte eetlust, gerafelde vinnen, verkleuring.

Adviesgroep Koi en vijver

Huidwormen

Hoe te herkennen: Onder de microscoop, door middel van een huidafstrijkje bij een vergroting van 40-100x. De huidworm is 0,3 – 0,5 mm. groot. Heeft twee grote haken en een krans van kleine haakjes, de kopkant is in tweeën  gedeeld. In de worm is het embryo vaak al zichtbaar en er kunnen tot 4 generaties “jongen” al in ontwikkeling zijn. Deze worm heeft geen oogvlekken.

Bijeffecten:
Bacteriële infecties, schimmel, protozoa (Trichodina) door verminderde weerstand, wondjes en beschadiging of verlies van slijmhuid.

Behandeling huidworm: Alleen bij uitbraak, één behandeling is normaal gesproken voldoende!

Medicatie: Let op! Tegen een aantal middelen is reeds resistentie opgetreden, waardoor er een hogere dosering nodig is, (of overgaan naar een andere werkzame stof).

Raadpleeg voor het gebruik van medicatie altijd een specialist!
Er zijn veel kant en klare producten in de handel.

Medicatie: FlubendazoleMebendazolPraziquantel -Triclam – Gyrodex – Expara – Lernex.

 

Chilodonella uncinata

Chilodonella uncinata

Levenscyclus: Vermeerdering door rechtstreekse celdeling.
Dit kan onder ideale omstandigheden heel snel gaan.

Categorie: Protozoa of oerdiertje, een ciliaat of wimpeldiertje.
Chilodonella is een ééncellig dierlijk organisme.

Adviesgroep Koi en vijver

Chilodonella

Symptomen: Chilodonella tast de huid en kieuwen aan en is in het beginstadium alleen op de kieuwen te vinden. Daarna vertroebeling van de slijmhuid (vooral rondom de nek), versnelde ademhaling, schuren met de kieuwdeksels over objecten.
In een ver gevorderd stadium: loslaten delen van de (slijm)huid, luchthappen, hangen aan de oppervlakte, apathisch gedrag en uiteindelijk sterfte.

Bijeffecten: Door de aantasting en beschadiging van de (slijm)huid krijgen bacteriën, schimmels en andere ziekteverwekkers een kans.

Hoe te herkennen: Onder microscoop door middel van een huidafstrijkje bij een vergroting vanaf 100-400x. Chilodonella is een niervormige vormvaste parasiet, 100-150 micron groot met rondom trilhaartjes. Hij heeft lengtestrepen, een celkern en een inkeping voor voedselopname. Beweegt een beetje robotachtig als een botsauto. (hele specifieke herkenbare beweging)

Oorzaak: Een verminderde weerstand van de vis.
Dit kan zijn ontstaan door: een slechte waterkwaliteit, stress of door een beschadiging.
De oorzaak van een uitbraak is niet altijd herleidbaar.

Raadpleeg voor het gebruik van medicatie altijd een specialist!
Er zijn veel kant en klare producten in de handel, volg hierbij de aanwijzingen uit de bijsluiter van de fabrikant.
Het gebruik van deze middelen is niet zonder risico!

Behandelen: Een éénmalige behandeling met een hoge zoutconcentratie van 7 gram per liter, gedurende enkele dagen is meestal genoeg om deze parasiet te doden. (alleen in een behandelbak)

Medicatie: Kaliumpermanganaat, Formaldehyde en Malachietgroen, Chloramine T, Acriflavine

Waarschuwing: Denk aan een goede beluchting tijdens de behandeling, zet apparatuur zoals UVC en Ozon uit, verwijder absorberende materialen zoals zeoliet of actieve kool enz. Ververs veelvuldig na een behandeling. Gebruik geen medicatie door elkaar (denk daarbij ook aan zout)
Veel middelen zijn giftig of oxiderend! Vergeet niet om jezelf goed te beschermen door het dragen handschoenen en beschermende  kleding. (veiligheidsbril en mondkapje)

Trichodina

Adviesgroep Koi en vijver

Trichodina / Trichodinella

Levenscyclus: Trichodina vermeerderd zich door rechtstreekse celdeling.
Als de omstandigheden (stress situaties) juist zijn kan de vermeerdering heel snel gaan.

Categorie: Celiaat of wimpeldiertje, een ééncellig organisme.
Een schotelvormig protozo met rondom trilhaartjes. (vormvast)
Verschillende families van de Trichodinae vallen onder deze naam, Trichodinella is wat kleiner en hardnekkiger dan Trichodina.

Adviesgroep Koi en vijver

Trichodina

Symptomen van een infectie met Trichodina: Verhoogde slijmproductie, flitsen, springen, luchthappen, lusteloosheid en op de bodem liggen. Aangetaste kieuwen en huidbeschadiging.
(Sterfte vooral bij jonge vissen)

Bijeffecten: Door beschadiging en verzwakking krijgen andere parasieten een kans om toe te slaan. Ook kunnen er heel gemakkelijk bacteriële infecties ontstaan.

Adviesgroep Koi en vijver

Trichodina

Hoe te herkennen:  Onder de microscoop bij een vergroting van 100-200x
Een schotelvormige parasiet (ongeveer 50 micron) met een heel herkenbare hakenkrans aan de onderzijde. Maakt een voortdurende ronddraaiende beweging waarbij er door de haakjes delen van de huid of kieuwen worden afgeschraapt. De los geschraapte cellen dienen als voedsel. Een vis kan daardoor bijna kaal gegeten worden waardoor hij zijn beschermlaag verliest.
Kaal gegeten en dode vissen worden snel verlaten.

Ontstaan: De Trichodina wordt ook wel een vuilwaterparasiet genoemd, al gaat dat lang niet altijd op. Deze parasiet slaat toe op het moment dat de vis een verminderde weerstand heeft.

Behandeling: Meestal is één behandeling genoeg.
Dit is het meest effectief met Kaliumpermanganaat.
In sommige gevallen zijn Trichodina erg hardnekkig en kan de behandeling met K.P. tot 3 dagen achter elkaar worden herhaald.

Raadpleeg voor het gebruik van medicatie altijd een specialist!
Er zijn veel kant en klare producten in de handel.
Het gebruik van deze middelen is niet zonder risico!

Medicatie: Kaliumpermanganaat, Formaldehyde/Malachietgroen, Acriflavine, Chloramine T.

Waarschuwing: Denk aan een goede beluchting tijdens de behandeling, zet apparatuur zoals UVC en Ozon uit, verwijder absorberende materialen zoals zeoliet of actieve kool. Ververs veelvuldig na een behandeling. Gebruik geen medicatie door elkaar (denk daarbij ook aan zout)
Veel middelen zijn giftig of oxiderend! Vergeet niet om jezelf goed te beschermen door het dragen handschoenen en beschermende  kleding. (veiligheidsbril en mondkapje)

Witte Stip (Ichthyopthirius multifiliis)

Adviesgroep Koi en vijver

Witte Stip (Ichthyopthirius multifiliis)

Levenscyclus: Bestaat uit verschillenden stadia en is afhankelijk van de watertemperatuur.
Vrij zwemmende larve: Theront. Ingekapseld: Trophont. Cyste: Tomont
Witte stip kan zich vermenigvuldigen tussen de 4-32 graden Celsius.

  • De larve is vrij zwemmend en gaat op zoek naar een gastheer.
  • De larve heeft zich heeft vastgezet (ingekapseld) op een gastheer, parasiteert hier een aantal dagen en gaat over naar een volwassen stadium, verlaat de vis.
  • Waar hij zich vervolgens op de bodem omvormt en deelt, in de cystes ontwikkelen zich dochtercellen, waaruit na openbarsten de vrij zwemmende larven weer op zoek gaan naar een gastheer.

Categorie: Ciliaat of wimpeldiertje. (ééncellig protozo of oerdiertje)
Ronde/ovale “veranderlijke” vorm met rondom trilhaartjes voor voedselopname en voortbeweging.

Adviesgroep Koi en vijver

Witte stip

Symptomen: Huidwoekeringen (reactieweefsel) die zichtbaar zijn als witte stipjes op de vis, hiertussen zit de ingekapselde parasiet.
Schichtig zwemmen, schuren en verhoogde slijmproductie. In een later stadium kunnen er ademhalingsmoeilijkheden ontstaan, aangetaste kieuwen, loskomen opperhuid. Samengeknepen vinnen, verkleuring, afwijkend zwemgedrag, lusteloosheid en op de bodem liggen.

Bijeffecten: Door huidbeschadiging kunnen er bacteriële infecties en schimmel (Saprolegnia) ontstaan.

Adviesgroep Koi en vijver

Witte stip

Hoe te herkennen: Dat kan met het blote oog: 1 mm grote witte puntjes op vinnen, staart, huid en kieuwen. Met de microscoop door middel van een huidafstrijkje, met een 100x vergroting. Witte stip heeft een ronde/ovale “veranderlijke” vorm met rondom trilhaartjes (de trilhaartjes zijn zichtbaar bij 400x), traag bewegend, bruinzwarte kleur. Kenmerkende hoefijzervorm in de kern bij volwassen exemplaren.

Ontstaan: Besmetting door aanschaf nieuwe vissen of door (veel water verversen direct in de vijver) “grote” schommelingen in de watertemperatuur.

Immuun: Na een infectie met witte stip kan een vis immuniteit verwerven maar blijft dan wel “drager”.

Biologisch bestrijding: (ter kennisgeving maar is bijna niet te doen!)

  • De temperatuur in de vijver enkele uren verhogen tot 32 graden Celsius, of een week op 29-30 graden. (goed monitoren want de vissen moeten dit wel kunnen verdragen) De temperatuur langzaam laten oplopen en heel goed beluchten.
  • De vissen behandelen in een behandelbak. De vijver gedurende een periode van 7 dagen boven 20 graden visvrij houden.
  • Gedurende 7 dagen boven de 20 graden, elke dag de vissen overplaatsen in 100% nieuw water. (op die manier kunnen de larven geen gastheer vinden en sterven af)

Medicamenteuze behandeling:

Behandeling: De parasiet is alleen gevoelig voor medicatie in het vrij zwemmende stadium! Behandeling moet men daarom 2 tot 3 keer herhalen.

De strategie van de behandeling is: om net zolang te behandelen totdat alle ongevoelige volwassen parasieten zich gedeeld hebben tot dochtercellen die wel gevoelig zijn voor de behandeling.

De tijd tussen de behandelingen is afhankelijk van de temperatuur.
– Bij 25 graden bedraagt de tussentijd 4 dagen.
– Bij 18 graden is dat 6 dagen.
– Bij 10 graden is dat 10 dagen.
Kuur altijd afmaken om de lastige cyclus van de witte stip te doorbreken.

10 gr. 12 gr. 14 gr. 16 gr. 18 gr. 20 gr. 22 gr. 24 gr. 25 gr.
10 dgn 9 dgn 8 dgn 7 dgn 6 dgn 6-5 dgn 5 dgn 5-4 dgn 4 dgn


Raadpleeg voor het gebruik van medicatie altijd een specialist!
Er zijn veel kant en klare producten in de handel.
Het gebruik van deze middelen is niet zonder risico!

Medicatie: Formaldehyde, Malachietgroen, Acriflavine, Chloramide-T, Gtc en Fmc.

*De behandeling tegen witte stip is het meest effectief met een combinatie van Formaldehyde en Malachiet groen.

Waarschuwing: Denk aan een goede beluchting tijdens de behandeling, zet apparatuur zoals UVC en Ozon uit, verwijder absorberende materialen zoals zeoliet of actieve kool. Ververs veelvuldig na een behandeling. Gebruik geen medicatie door elkaar (denk daarbij ook aan zout)
Veel middelen zijn giftig of oxiderend! Vergeet niet om jezelf goed te beschermen door het dragen handschoenen en beschermende  kleding. (veiligheidsbril en mondkapje)

Karperluis (Argulus Foliaceus)

Karperluis (Argulus Foliaceus)

Levenscyclus karperluis: Afhankelijk van de temperatuur. De vrouwtjes verlaten na bevruchting de vis, waarna er gemiddeld 100-400 eitjes worden gelegd op planten, vijverwand of stenen. Waarna het vrouwtje sterft. De eitjes zijn ongevoelig voor vrijwel alle medicatie. Na uitkomst van de eitjes zwemmen de larven vrij rond en vervellen/verschalen 7 keer, na 2 maanden kunnen ze geslachtsrijp zijn. De voortplantingsperiode ligt tussen april en september. Beneden de 15 graden stopt de eiproductie. Zonder gastheer kan een karperluis ongeveer 3 weken overleven.

Categorie: Kreeftachtig, meercellig, dierlijk en eierleggend organisme.

Adviesgroep Koi en vijver

Karperluis

Symptomen en schade: Met zijn slurfvormige mond (angel) dringt de Karperluis door de huid om bloed en weefsel tot zich te nemen. Tegelijkertijd wordt er wat gif in de vis gespoten. Hierdoor ontstaan er zichtbare steekplekken die (wit) verkleuren omdat het weefsel afsterft. Er kunnen zelfs schubben loslaten en lokaal roodachtige huidontstekingen ontstaan. Vissen kunnen vermageren, schichtig worden of zich afzonderen en stoppen met eten. Verhoogde kans op bloedarmoede bij jonge vissen en sterfte.

Bijeffecten: Bacteriële- of schimmel infecties. Mogelijke overdracht van virussen en het verlies van de beschermende functie van de huid.

Hoe te herkennen: Hier is in principe geen microscoop voor nodig!
Het is een doorzichtig, groenachtig kreeftje met zwarte vlekjes van ongeveer 0,5-0,8 mm groot. Een ovaal, plat lichaam met twee goed zichtbare ogen. 4 paar pootjes (8 stuks), hiermee kan hij korte stukjes zwemmen en zich goed voortbewegen. Een angel met gif die zich tussen de ogen bevindt. Het achterlijf is in tweeën gedeeld. De staart beschermt de ademhalings- en geslachtsorganen en wordt gebruikt om te sturen.

Ontstaan: Besmetting met karperluis kan ontstaan door de introductie van nieuwe vissen, door het geven van levend voer, of door nieuwe planten waaraan eitjes kleven.

Behandelen: De parasiet kan tot 3 weken zonder gastheer overleven en de eitjes zijn ongevoelig voor de meeste medicatie. Dit maakt het een moeilijk te bestrijden parasiet.

Het meest effectief (maar meestal niet haalbaar in de praktijk) is uitdroging door de vijver en de installatie tijdelijk droog te leggen.

De zonnebaars en een zeelt eten karperluis en kunnen een kleine bijdrage leveren om het aantal karperluizen te verminderen.

Raadpleeg voor het gebruik van medicatie altijd een specialist!
Er zijn veel kant en klare producten in de handel, volg hierbij de aanwijzingen uit de bijsluiter van de fabrikant.
Het gebruik van deze middelen is niet zonder risico!

Bij een minder ernstige besmetting kan een kort zoutbad van 15 gram/liter de meeste karperluizen doden. (alleen toepassen in een bowl) Ze vallen er meestal vanzelf af of kunnen daarna gemakkelijk verwijderd worden. Huidwondjes desinfecteren met verdunde jodiumtinctuur. Vermijd hierbij contact met de kieuwen.

Medicatie: Meestal worden fosfaattesters gebruikt voor de behandeling, maar hier treedt de laatste tijd veel resistentie tegen op. Andere werkzame middelen zijn Diflubenzuron, Ivermectine en Lufenoron. Het grote voordeel van deze middelen is dat het ook tegen de eitjes werkt. Daarom hoeft het maar 1x te worden toegediend.

Middelen: Diflubenzuron (Chitine synthese remmer), Trichlorfon (giftig, kankerverwekkend), Ivermectine (semi-synthese derivaat), Lufenoron (insecticide).

Waarschuwing: Denk aan een goede beluchting tijdens de behandeling, zet apparatuur zoals UVC en Ozon uit, verwijder absorberende materialen zoals zeoliet of actieve kool. Ververs veelvuldig na een behandeling. Gebruik geen medicatie door elkaar (denk daarbij ook aan zout)
Veel middelen zijn giftig of oxiderend! Vergeet niet om jezelf goed te beschermen door het dragen handschoenen en beschermende  kleding. (veiligheidsbril en mondkapje)

Kieuwworm Dactylogyrus

Adviesgroep Koi en vijver

Kieuwworm Dactylogyrus

Levenscyclus: De kieuwworm is een eierleggende uitwendige parasiet, de eitjes verlaten de vis en komen vervolgens in de vijver uit (afhankelijk van de watertemperatuur).
Uitgekomen wormen gaan daarna weer op zoek naar een nieuwe gastheer.
– Volwassen kieuwwormen kunnen 4-8 dagen overleven buiten een vis, na het uitkomen van de eitjes kunnen de larven maar een paar uur zonder gastheer. De eitjes kunnen een langere tijd sluimerend in de vijver aanwezig zijn.

Symptomen: Kopschudden, luchthappen, schuren, het gesloten houden van één kieuwdeksel, schichtig of achteruit zwemmen, overmatige slijmproductie in de kieuwen, lusteloosheid.

Adviesgroep Koi en vijver

Kieuwworm

Hoe te herkennen: Onder de microscoop door middel van een huidafstrijkje, bij een vergroting van 40-200x. De Kieuwworm is  0,1 – 0,3 mm. Heeft twee grote haken en een krans van kleinere haakjes. De kopkant is in vieren gedeeld. Met vier duidelijk herkenbare oogvlekken.

Bijeffecten: Bacteriële infecties, schimmel, protozoa (Trichodina) door verminderde weerstand, wondjes en beschadigde of verlies van slijmhuid.

Behandeling Kieuwworm: Als er meerdere exemplaren worden gevonden, twee of drie keer behandelen. Eitjes zijn ongevoelig voor de meeste middelen. De doseerfrequentie is afhankelijk van de watertemperatuur en de werkingsduur van het middel.

Doseerfrequentie:
Algemeen advies: na 7 dagen

20 graden 5 dagen
15 graden 7 dagen
10 graden 10 dagen
4-6 graden 13 dagen

*Bij lagere  temperaturen (< > 4 graden)  niet behandelen!

Medicatie: Let op! Tegen een aantal middelen is reeds resistentie opgetreden, waardoor er een hogere dosering nodig is. (of overgaan naar een andere werkzame stof!)

Raadpleeg voor het gebruik van medicatie altijd een specialist!
Er zijn veel kant en klare producten in de handel.

Medicatie: FlubendazolePraziquantel Mebendazol – Triclam – Gyrodex – Expara – Lernex.